Droga przez mgłę. O nowej płycie Dziunka i Szolmsa

Czasem życiowa droga wiedzie przez mgłę i trudno znaleźć kierunek. O tym opowiada płyta "Lo-ve" Dziunka i Szolmsa. Ale muzycznie i tekstowo to rapowa żyleta. Historia o wychodzeniu z ciemnego momentu życia, o muzycznej przyjaźni trwającej prawie dwie dekady i o tym, że czasem największa przemiana zaczyna się od całkowitego dna. Historia w jedenastu odsłonach, która kończy się dobrze i dobrym kawałkiem muzyki. Z Patrykiem i Krzysztofem rozmawia Agnieszka Barańska

Tarnów, domowe studio i początki

Historia tej współpracy zaczęła się dużo wcześniej niż sama płyta „Lo-ve”. Muzycy poznali się jeszcze w czasach pierwszych nagrań Szolmsa i płyt pt „Stereotop", realizowanych w domowym studiu Dziunka. Był 2007 rok i na tarnowskiej hip- hopowej scenie sporo się działo. Z tamtych lat zostały nie tylko dźwięki, ale też relacje, które po latach zaowocowały nowym materiałem. Tym razem jednak w rapowanych tekstach pojawia się coś innego, bardziej dojrzałego: refleksja nad życiem, osobistą przemianą i próbą odnalezienia własnej drogi.

„Low” jako stan życia

Początkowo album miał nazywać się „Low-fi”, nawiązując do surowej estetyki nagrań, wynikającej z przemyślanej koncepcji artystycznej. Ostatecznie jednak została forma “Lo-ve”, która zyskała zupełnie inne znaczenie.

„Low” się odnosiło do jakości mojego życia”

- przyznaje Szolms

To właśnie jego osobiste doświadczenia stały się osią całej płyty. W tekstach pojawia się historia emigracji do Londynu, kryzysu psychicznego i momentu granicznego, który całkowicie zmienił życie Szolmsa.

„Musiałem utonąć, żeby znaleźć się na właściwej drodze”

- mówi wprost, opowiadając o próbie samobójczej i późniejszym duchowym zwrocie.

„Lo-ve” staje się dzięki temu nie tylko muzycznym projektem, ale też rodzajem świadectwa i próby uporządkowania własnej historii.

Rap i wiara

Na albumie obok klasycznych rapowych wersów pojawiają się wątki duchowe i bardzo osobiste wyznania. Szolms nie ukrywa, że wiara stała się ważną częścią jego życia, ale jednocześnie nie chce nikogo pouczać.

„To jest moja indywidualna sprawa, co przeżyłem i się tego nie wstydzę”

- podkreśla.

Dziunek przyznaje, że początkowo zastanawiał się, jak taki materiał zostanie odebrany przez środowisko hip-hopowe. Okazało się jednak, że słuchacze skupili się przede wszystkim na autentyczności przekazu. Być może właśnie dlatego „Lo-ve” działa tak dobrze, bo nie próbuje nikogo przekonywać, tylko uczciwie opowiada o doświadczeniu konkretnego człowieka.

Muzyczna wspólnota i dojrzały rap

Choć płyta jest bardzo osobista, wokół projektu zebrała się spora grupa gości i zaprzyjaźnionych muzyków z różnych miast. Są dawni znajomi z Tarnowa, są postaci ze sceny ogólnopolskiej, a nawet muzycy poznani jeszcze podczas londyńskich lat emigracji.

„Wiedzieliśmy, że oni dograją nam po prostu mega dobre rzeczy”

- mówi Dziunek.

Muzycznie album łączy klasyczny rap z bardziej melodyjnymi i rozbudowanymi aranżacjami. Pojawiają się żywe instrumenty, a wśród nich wiolonczela, na której zagrała córka Szolmsa. To rap ludzi, którzy dorastali razem z kulturą hip-hopową i dziś opowiadają już o innych doświadczeniach niż dwadzieścia lat temu.

„Ta muzyka i przekaz rośnie z nami”

- podsumowują muzycy.

Autor:

Agnieszka Barańska

Komentarze (0)

Brak komentarzy

Kultura

Sport

Muzyka

Audycje

Podcasty

Kontakt

Ramówka

Studia nagraniowe

Droga przez mgłę. O nowej płycie Dziunka i Szolmsa

Tarnów, domowe studio i początki

„Low” jako stan życia

Rap i wiara

Muzyczna wspólnota i dojrzały rap

Komentarze (0)

Dodaj komentarz

Najnowsze

Ubezpieczenie turystyczne – jak wybrać najlepszą polisę na bezpieczne podróże?

Modne paznokcie na lato - Jakie trendy w 2026?

Walkower podtrzymany: Finał (i nowy początek) sporu na linii Śląsk – Wisła