Jaką klasę antypoślizgowości wybrać do strefy prysznica?
Najczęstszym błędem, z jakim się spotykamy, jest zachwyt nad idealnie gładką, polerowaną powierzchnią i decyzja o położeniu jej na podłodze. Wyobraź sobie polerowany gres w kontakcie z wodą i resztkami szamponu. To dosłownie lodowisko. Uważamy, że ignorowanie parametrów bezpieczeństwa to główna przyczyna wypadków domowych w strefach mokrych.
Antypoślizgowość płytek określa się parametrem R (zgodnie z normą DIN 51130) . Pamiętamy klienta z Warszawy, który uparł się na polerowany marmur pod prysznicem, bo "tak było w hotelu w Dubaju". Po miesiącu trzeba było zrywać posadzkę i aplikować specjalne powłoki antypoślizgowe. Koszty inwestycji wzrosły niemal dwukrotnie.
Aby uniknąć takich sytuacji, warto trzymać się poniższych wytycznych:
|
Klasa antypoślizgowości |
Zastosowanie w łazience |
Ryzyko poślizgnięcia |
|
R9 |
Standardowa podłoga w łazience (poza prysznicem) |
Niskie (przy suchej stopie) |
|
R10 |
Prysznic typu walk-in, strefa przy wannie |
Bardzo niskie |
|
R11 i wyżej |
Baseny, sauny, obiekty komercyjne |
Minimalne |
Jeśli planujesz prysznic bez brodzika, musisz szukać płytek antypoślizgowych z oznaczeniem minimum R10.
Dlaczego nasiąkliwość wodna (E) dyskwalifikuje glazurę na podłodze?
Łazienka to specyficzne środowisko. Wilgotność skacze tu drastycznie, a temperatury zmieniają się w kilka minut. Tradycyjna glazura, czyli płytki o wysokiej nasiąkliwości (często powyżej 10%), nadaje się wyłącznie na ściany. Położenie jej na podłodze to prosta droga do pęknięć. Wystarczy, że upuścisz cięższą butelkę z perfumami, a szkliwo odpryśnie.
Na podłogę musisz wybrać gres porcelanowy. Kluczowym parametrem jest tu nasiąkliwość wodna (oznaczana symbolem E).
Zgodnie z normą ISO 13006, dla grupy BIa (gres porcelanowy) nasiąkliwość wodna musi wynosić poniżej 0,5% .
Taki materiał jest zwarty, twardy jak skała i całkowicie odporny na wodę. Co ciekawe, gres o tak niskiej nasiąkliwości jest z definicji mrozoodporny. I choć w domowej łazience mróz nam raczej nie grozi, ten parametr to po prostu gwarancja najwyższej gęstości materiału. Wybierając płytki podłogowe, zawsze pytaj sprzedawcę o certyfikat zgodności z tą normą.
Rektyfikacja a kalibracja – jak uzyskać minimalną fugę?
Wielu inwestorów marzy o gładkiej powierzchni z niemal niewidocznymi łączeniami. Problem w tym, że aby osiągnąć ten efekt, nie wystarczy kupić dużych płytek. One muszą być rektyfikowane.
Standardowe płytki (tzw. kalibrowane) po wyjęciu z pieca mają lekko zaokrąglone krawędzie. Co gorsza, mogą różnić się wymiarem o kilka milimetrów. To wymusza zastosowanie szerokiej fugi (często 3-5 mm), żeby zgubić te różnice.
Czym jest rektyfikacja?
-
To proces mechanicznego frezowania krawędzi już po wypaleniu.
-
Daje idealne kąty proste.
-
Zapewnia tolerancję wymiarową rzędu ±0,2 mm .
Dopiero wtedy możesz zastosować minimalną spoinę o szerokości 1,5-2 mm. Pamiętaj: układanie bezfugowe to mit i błąd w sztuce budowlanej. Jest to szczególnie ważne, gdy kupujesz płytki wielkoformatowe. Szeroka fuga po prostu zniszczyłaby efekt monumentalnej, jednolitej płaszczyzny.