Od knajpianego pomysłu do dużej sceny. Impro KRK świętuje 10 lat spontaniczności

Dziesięć lat temu zaczęli od pomysłu, a dzisiaj świętują 10-lecie działalności. Grupa Impro KRK już w najbliższą niedzielę będzie świętować swój jubileusz na Dużej Scenie Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie. O początkach grupy, znaczeniu zaufania na scenie i relacji z publicznością w rozmowie z Sylwią Paszkowską opowiedzieli Zuzanna Skolias-Pakuła i Mateusz Janicki.

Zuzanna Skolias-Pakuła i Mateusz Janicki/fot. Sylwia Paszkowska

Posłuchaj rozmowy

Impro polega na tym, by mieć w sobie odwagę wejścia na scenie z niczym i z niczego zrobić coś – mówi Mateusz Janicki.

Początek Impro KRK był prosty. Grupa młodych aktorów po szkole teatralnej chciała wreszcie zacząć pracować razem w Krakowie, zamiast rozjeżdżać się po teatrach w całej Polsce. Mateusz Janicki pracował wtedy w Łodzi, Olek Fiałek w Tarnowie, Maciek Półtorak w Częstochowie. W tym samym czasie Mateusz Janicki obserwował rozwój improwizacji w Łodzi i uczestniczył w projekcie "Misja" w Łaźni Nowej, gdzie poznał Stina Haken-Hansena, duńskiego aktora i pedagoga, związanego z metodą improwizacji Keitha Johnstone’a. – "Nie chciałem robić kolejnego spektaklu, nad którym będziemy pracować miesiącami, a potem zagramy go trzy razy. Pomyślałem, by spróbować impro" – dodaje.

Ważną rolę odegrał także Andrzej Tarkowski, twórca Teatru Szczęście przy ulicy Karmelickiej. To tam zaczęły się pierwsze rozmowy o warsztatach. Wstępnie zaplanowane zostały na czerwiec:

Chłopak, który pomagał Andrzejowi organizować teatr, zapytał się co robimy. Odpowiedziałem, że warsztaty improwizacyjne, ale dopiero w czerwcu, a on: dlaczego nie teraz? I rzeczywiście dlaczego nie teraz? – wspomina Mateusz Janicki.

Grupa błyskawicznie zaczęła organizować pierwsze warsztaty. Obdzwoniono około dwudziestu osób. Dwanaście z nich zostało w zespole do dziś. Do zespołu dołączyła także Zuzanna Skolias-Pakuła.

Bardzo długo nie mieliśmy kontaktu po studiach. Mateusz zobaczył mnie w spektaklu "Kowboj Parówka" i chyba przypomniał sobie, do jakich idiotyzmów na scenie jesteśmy zdolni – mówi Zuzanna Skolias-Pakuła.

Pierwsze warsztaty ze Stinem Haken-Hansenem okazały się jednak czymś zupełnie innym, niż oczekiwali uczestnicy. Warsztaty impro, zwłaszcza dla aktorów, polegają na przypomnieniu sobie, jak to jest być dzieckiem. Dziecko bierze kijek i dla jednego będzie to karabin, dla drugiego koń, dla trzeciego dzbanek do herbaty. Ta kreatywność jest naturalna. Improwizacja polega na tym, żeby zdjąć z siebie społeczne oczekiwania i przestać bać się błędu.

Improwizacja to wolność

Wolność jest sednem improwizacji. Aktorzy mogą śpiewać, rozmawiać z widzami, zmieniać formę w trakcie sceny. Muzyka jest zresztą ważnym elementem spektakli grupy.

Korzystam z tego śpiewania, ponieważ nasze pokazy są również muzyczne i sporo śpiewamy. Bardzo lubię wyżyć się wokalnie, bo to dodatkowy rodzaj wolności. Śpiew przy jednoczesnym, spontanicznym wymyślaniu tekstu to frajda – mówi Zuzanna Skolias-Pakuła.

Impro KRK od początku budowało relację z widzami. Publiczność nie jest biernym obserwatorem – może podrzucać inspiracje, słowa czy zdania wykorzystywane później w scenach. Przez lata wokół grupy wyrosła wierna społeczność. Początkowo publiczność tłoczyła się w niewielkim Teatrze Szczęście. Dziś Impro KRK niemal wyprzedaje Dużą Scenę Teatru Słowackiego. Dziesięciolecie grupy będzie symbolicznym krokiem dalej. Jubileuszowy spektakl odbędzie się na Dużej Scenie Teatru Słowackiego.

Autor:

Sylwia Paszkowska

Komentarze (0)

Brak komentarzy

Kultura

Sport

Muzyka

Audycje

Podcasty

Kontakt

Ramówka

Studia nagraniowe

Od knajpianego pomysłu do dużej sceny. Impro KRK świętuje 10 lat spontaniczności

Improwizacja to wolność

Komentarze (0)

Dodaj komentarz

Najnowsze

Aleksander Miszalski: W Krakowie toczyły się dwie równoległe kampanie

Komfort jazdy na gravelu – co ma największe znaczenie?