Edytuj
share
Marlena Niemiec z Nagrodą im. Wisławy Szymborskiej za tom „Skroń”
Marlena Niemiec została laureatką Nagrody im. Wisławy Szymborskiej za tom poetycki „Skroń”, wydany przez Convivo. Poetka odebrała wyróżnienie podczas gali finałowej XIV edycji nagrody w Teatrze Bagatela w Krakowie.
Marlena Niemiec
Laureatka otrzymała statuetkę oraz czek na 100 tys. złotych, a pozostali nominowani – czeki na 8 tys. złotych. W trakcie gali wręczona została również nagroda za najlepsze tłumaczenie tomu poetyckiego na język polski, której laureatami zostali Raúl Zurita i Marta Eloy Cichocka za tom "Zurita". Gala była częścią programu głównego XV edycji Festiwalu Miłosza.
W tym roku międzynarodowa kapituła wybierała spośród pięciu książek poetyckich wydanych w 2025 roku. Do finału, obok tomu Marleny Niemiec, trafiły: „Nauka oddychania” Zofii Bałdygi, „Trzy kobiety” Jerzego Jarniewicza, „outback” Marii Kwiecień i „Alis Ubbo” Agaty Puwalskiej. Łącznie do tegorocznej edycji zgłoszono 290 tomów.
Marlena Niemiec jest poetką, autorką tomów „cierpkie” i „Skroń”. Za debiutancką książkę otrzymała Nagrodę im. Kazimiery Iłłakowiczówny. Jej wiersze były tłumaczone na język hiszpański, czeski, ukraiński i angielski. Poetka mieszka w Krakowie.
Finalistki i finaliści tegorocznej Nagrody im. Wisławy Szymborskiej
Pięć tomów wybranych przez kapitułę spośród 290 zgłoszonych książek poetyckich wydanych w 2025 roku.
Zofia Bałdyga "Nauka oddychania", Wydawnictwo Warstwy
W „Nauce oddychania” Zofia Bałdyga mierzy się z pytaniami o tożsamość, przynależność, granice samostanowienia. W ramach słodko-gorzkiej dynamiki utraty uwidacznia proces godzenia się/wadzenia się z uwarunkowaniami, pragnieniami, relacjami. Gromadzi energię konieczną do zadomawiania się, mieszkania: tu i teraz. Oby starczyło Bałdydze tej energii na długo. (Anna Marchewka, członkini kapituły)
Zofia Bałdyga. Fot. Jan M. Heller
Jerzy Jarniewicz "Trzy kobiety", Biuro Literackie
Mistrz ponowoczesnego wiersza Jerzy Jarniewicz napisał książkę inną od wcześniejszych – wyrazistą, intymną i uniwersalną. Tworzy ją cykl wierszy i – jak to autor nazywa – storii, układający się w słodko-gorzką opowieść o dojrzewaniu i inicjacji w precyzyjnie nakreślonych realiach rodzinnego miasta Łodzi w okresie późnego PRL-u. (Magdalena Rabizo-Birek, członkini kapituły)
Jerzy Jarniewicz. Fot. Bartosz Kałużny
Maria Kwiecień "outback", Wydawnictwo Warstwy
Tom Marii Kwiecień „outback” to poetycki debiut autorki. To zbiór bardzo dojrzały, który o stracie bliskiej osoby i trudnym doświadczeniu bycia mamą autystycznej córeczki mówi językiem snu i wizji. Można go czytać jako autoterapeutyczną opowieść o poszukiwaniu sposobu na poradzenie sobie z tęsknotą za zmarłym, ale też o bolesnych, skazanych na porażkę próbach zrozumienia dziecka, które nie komunikuje się werbalnie i którego głos matka słyszy tylko we śnie. (Elżbieta Winiecka, członkini kapituły)
Jerzy Jarniewicz
Maria Kwiecień
Marlena Niemiec "Skroń, Convivo
W poezji Marleny Niemiec jest energia płynąca z wersu do wersu, ze strofy do strofy. Te wiersze mają w sobie dużą moc. To samo wyrażenie może zyskiwać w niej odmienny kształt – na przykład „to cichym śmiechem”. Poezja Niemiec jest żywa i rytmiczna: „Słowo ręczność istnieje”, i bardzo mnie to cieszy. (Mark Tardi, członek kapituły)
Marlena Niemiec
Agata Puwalska "Alis Ubbo", Biuro Literackie
Zawarte w tytule książki Agaty Puwalskiej – najbardziej konsekwentnej dziś w poezji polskiej eksperymentatorki, kontynuującej jej konstruktywistycznej linię – fenickie określenie „bezpiecznego portu” przykuwa uwagę, ale i myli. Poetka zaprasza bowiem czytelniczki i czytelników do podróży niebezpiecznej i niepewnej celu: „w substancji o nieznanej sile wyporu”. Jak dwukrotnie, w różnych rejestrach, powtarza: „nie chodzi o to żeby język miał wybieg i perliste wygięcie”, ale „żeby był / igłą / która dotyka / kroplą w próżni”, co „wciąż dryfuje. zmienia położenie”. Jej „wyobraźnia biegnie daleko” – tym wersem zamyka tom, złożony z trzech odmiennych formalnie części. (Magdalena Rabizo-Birek, członkini kapituły)
Agata Puwalska
Nagroda im. Wisławy Szymborskiej to międzynarodowe wyróżnienie literackie przyznawane za najwybitniejsze książki poetyckie. Konkurs organizowany jest przez Fundację Wisławy Szymborskiej i od lat należy do najważniejszych nagród poetyckich w Polsce.
Nagroda przyznawana jest co roku za najlepszy tom poetycki napisany w języku polskim, wydany w roku poprzedzającym, a co dwa lata również za wybitną książkę poetycką przetłumaczoną na język polski. Kandydatów mogą zgłaszać wydawnictwa, instytucje kultury, media literackie oraz członkowie kapituły.
Laureata wybiera międzynarodowa kapituła, a zwycięzca otrzymuje statuetkę oraz nagrodę pieniężną.