Międzyliteratura jako przestrzeń dialogu. Studia dedykowane pamięci Profesor Anny Pilch
Stawiając nas przed obrazami wielkich mistrzów, Anna Pilch udzieliła nam pięknej i wartościowej lekcji etyki i humanizmu. Dzięki niej nasza lektura świata stawała się z czasem nie tylko wędrówką przez arkana estetyki, ale także przestrzenie ludzkiej egzystencji. W kształcie tej książki zwracamy więc to, czego sami w rozmowach z Anną Pilch i z jej prac nauczyliśmy się o człowieku w relacji do poezji i malarstwa. Dialog stał się tu uniwersalnym narzędziem odnajdywania i odkrywania człowieka przez literaturę, sztukę i wreszcie edukację polonistyczną pojmowaną możliwie szeroko jako kształtowanie międzyludzkiej wspólnoty. Tę uniwersalną wartość humanistycznej więzi Anny Pilch ze sztuką najpełniej definiuje międzyliteratura. Tworzy ona przestrzeń interdyscyplinarności, wielowymiarowości nauki, rozmów i spotkań, negocjowania znaczeń, nieustającej gry sztuk i ze sztuką. Jest tym, co rozpościera się między teorią a interpretacją, intuicją a krytyką czy między metodą a praktyką. Równolegle stanowi ona przestrzeń dialogu między odbiorcą a tekstem, między patrzeniem i obserwacją a próbą rozsmakowania nas w szczegółach i detalach, to znaczy między czytaniem, pisaniem a poszukiwaniem i wytwarzaniem sensu. W końcu zaś nieustannym rozedrganiem i balansowaniem między wizualnością a tekstualnością. Wypowiedzi zawarte w tomie stworzyły tym samym płaszczyznę wymiany myśli między uczniami, przyjaciółmi i współpracownikami, humanistami i artystami – a ideami, teoriami, propozycjami naukowymi, interpretacjami oraz fascynacjami czytelniczymi i malarskimi Anny Pilch.
Anna Włodarczyk, Sebastian Borowicz i Karolina Wawer
