W radiowym słuchowisku, wyreżyserowanym w 2025 roku przez Radka Krzyżowskiego, wystąpiła ubiegłoroczna laureatka Narody im. Bobrowskiej - Dominika Bednarczyk.
- Jest to bardzo mocna rzecz, momentami też bardzo kontrowersyjna - nie ukrywała przed premierą aktorka. - Ale to także opowieść o narodzeniu się na nowo, o sile sztuki, które może ocalać od koszmarów.
"Pełno tu mrocznej seksualności, przemocy, horroru uzależnienia i autodestrukcji" - pisał o "Chronologii wody" Lidii Yuknavitch jeden z krytyków. A jednak proza Amerykanki, literatura z najwyższej literackiej półki, fascynuje kolejnych czytelników. Do fanek Yuknavitch należą cenione polskie pisarki, m.in Mira Marcinów czy Weronika Murek.
„Jestem kobietą, która nie wierzy w Boga, ale wierzy w wodę" – napisała Lidia Yuknavitch. "Woda jest klamrą jej opowieści, daje jej życie i pozwala płynąć. Bo woda jest zarówno początkiem, jak i końcem; środowiskiem, w którym – w sensie dosłownym i metaforycznym – główna bohaterka odnajduje się i w którym raz po raz przepada" - podkreśla Murek.
Książka ukazała się w Polsce nakładem wydawnictwa Czarne, a przełożyła ją Kaja Gucio.
Film Kristen Steward zadebiutował na Festiwalu Filmowym w Cannes 2025. Podobno reżyserka pracowała nad nim przez osiem lat. W wywiadach porównywała proces twórczy do długiego porodu, który stał się dla niej także rytuałem przejścia: od aktorki do reżyserki, a być może także jednego z najważniejszych głosów swojego pokolenia.
– Nie chodzi tylko o to, co spotkało Lidię Yuknavitch, ale o to, co spotyka nas wszystkie. Kobiece doświadczenie jest przepełnione przemocą – mówiła w wywiadach.
Lidia Yuknavitch (ur. 1963) – amerykańska pisarka, wykładowczyni i redaktorka. Autorka kilkunastu książek, m.in. wydanych po polsku Krawędzi, Księgi Joanny i eseju Misfit. Manifest. Za Chronologię wody otrzymała Nagrodę Literacką im. Maureen Egen, Nagrodę Literacką Stowarzyszenia Księgarzy Wybrzeża Północno-Zachodniego oraz wyróżnienie czytelników przyznawane w ramach Nagrody Stanu Oregon. Książka znalazła się także w finale nagrody amerykańskiego PEN Center oraz została uznana za jeden z najlepszych tytułów 2011 roku przez dziennik „The Oregonian”.