Jakie są Pana osobiste doświadczenia?
Jeśli chodzi o moje osobiste doświadczenia, to ja już od początku sam się interesowałem dostępnością w kulturze i w sztuce. Ja też jestem osobą z niepełnosprawnością słuchu i ja mam rodziców głuchych, więc ten obszar nie jest mi po prostu obcy. Kiedy zostałem zaproszony do współtworzenia projektu Małopolska Kultura Wrażliwa, to pomyślałem, że to już jest dobry moment, żeby naprawdę coś z siebie dać. W przyszłym roku ten projekt będzie miał jubileusz dziesięciolecia istnienia. To jest naprawdę bardzo dużo czasu. I mam poczucie, że robimy naprawdę wiele dobrego.
Czy mówimy osoby głuche, czy mówimy osoby niesłyszące?
Jeśli myślimy o oficjalnych komunikatach, to mówimy o osobach głuchych i słabosłyszących. Natomiast w trakcie indywidualnych spotkań warto się zapytać tej osoby, jak preferuje.
Mogą być osoby głuche, które powiedzą się, proszę mnie nazywać osobami głuchymi, a są osoby, które powiedzą, że chciałyby być nazywaną osobą niesłyszącą. Dlatego, że są osoby, które nie czują do końca przynależności do głuchych i do polskiego języka mikowego. I wolą być w ten sposób nazywane jak osoby niesłyszące.
Jeśli myślimy o głuchych, to musimy mieć świadomość, że to jest mniejszość językowo-kulturowa. To znaczy, że osoby głuche pisane przez duże G mają własną historię, kulturę, tradycję, język, czyli polski język mikowy i komunikują się tym językiem. I jeśli pomyślimy o nich jako o mniejszości językowo-kulturowej, to nam łatwiej przebrać taką wrażliwość, w jakiś sposób z nimi komunikować.
Jak to jest mieć rodziców głuchych, a jednak słyszeć i uczyć się mówić?
Wychowałem w domu dwujęzycznym, to znaczy jest polski język migowy, którym porozumiewam się z rodzicami głuchymi i język foniczny polski, czyli mówiony do kontaktu z dziadkami, bo dziadkowie słyszeli. Wszyscy byliśmy w jednym w domu.
Czy to prawda, że osoby głuche tańczą?
Tak, bardzo dobrze tańczą. Odczuwają muzykę w sposób inny niż osoby słyszące. Odczuwają ją poprzez wibracje.
Przed nami 3. Festiwal Kultury Wrażliwej . Co to jest kultura wrażliwa?
To oznacza ideę, która mówi o tym, że oferta edukacyjno-kulturalna jest otwarta i przyjazna dla osób z różnymi potrzebami, w tym dla osób z niepełnosprawnościami.
Możemy mówić o niepełnosprawności wzroku, słuchu, intelektu, ruchu, ale też o neuroróżnorodności.
W projekcie Małopolska Kultura Wrażliwa dążymy wspólnie do tego, żeby każda osoba, która przyjdzie do instytucji kultury, czuła się jak u siebie w domu to znaczy żeby mogła korzystać z różnych udogodnień. Biorą w niej udział 25 instytucje kultury województwa małopolskiego zarówno w większych, jak i mniejszych ośrodkach, muzea. Kina, teatry, filharmonia, skanseny na otwartym powietrzu.
Głównymi osobami, które są odpowiedzialne za dostosowanie tych miejsc dla osób z różnymi potrzebami, w tym z niepełnosprawnościami, są koordynatorki i koordynatorzy dostępności. Te instytucje współpracują ze sobą, ale tez korzystają z konsultacji osób z niepełnosprawnościami.
W 3. Festiwalu Kultury Wrażliwej zaplanowano ponad 80 wydarzeń inkluzywnych. Potrwa w całej Małopolsce 0d 21.09.-1.10.