Ciało jako płótno. Art Color Balet i bodypainting

19 września na scenie Nowohuckiego Centrum Kultury zostanie pokazany "Kryptonim 27" – widowisko muzyczne inspirowane twórczością Zdzisława Beksińskiego. Za spektaklem stoi Agnieszka Glińska, artystka sztuk wizualnych, reżyserka, tancerka i choreografka, założycielka oraz wieloletnia dyrektorka Art Color Baletu. Teatr ten łączy taniec, malarstwo, bodypainting, światło i muzykę wykonywana na żywo. Więcej w rozmowie z Sylwią Paszkowską opowiedziała Agnieszka Glińska.

"Kryptonim 27" Art Color Ballet/fot. Piotr Jaruga

Posłuchaj rozmowy

Ciało staje się płótnem

Jednym z najbardziej charakterystycznych elementów Art Color Baletu jest bodypainting. Nie jest to wyłącznie dekoracja. Zainteresowanie malowaniem ciała ma swoje źródła w fascynacji tradycyjnymi kulturami i rytuałami. Agnieszkę Glińską interesowało to, dlaczego ludzie zmieniają wygląd swoich twarzy i ciał za pomocą błota, gliny czy pigmentów.

Bardzo fascynowały mnie tradycyjne plemiona etniczne. W jakiś sposób przemieniają swoją twarz i charakteryzują. Zawsze mnie też zastanawiało, dlaczego oni to robią – mówi Agnieszka Glińska.

Przełomowe okazały się wyjazdy na World Bodypainting Festival. Gdzie można było poznać techniki, materiały i artystów z całego świata. Do Polski przywoziła całe kufry farb i narzędzi, a następnie eksperymentowała z nimi po swojemu. Artystkę interesowało coś innego – ciało jako element większej struktury.

Dopiero pięciu, dziesięciu, dwudziestu tancerzy tworzy jednorodny organizm, jednorodną formę, która coś przedstawia. Czasami bodypainting zupełnie przy jednej osobie nie do końca jest wymowny. Dopiero w choreografii, w świetle i dynamice tych elementów nabiera wyrazu i sensu – dodaje.

Za spektakularnym efektem scenicznym stoi żmudna praca. Przy 15 czy 18 tancerzach potrzebnych jest od ok. 8 do 10 plastyków. Nie wystarczą jednak osoby zajmujące się wyłącznie charakteryzacją. Współpracownicy muszą być wszechstronnymi artystami – malować, rysować, a czasem także rzeźbić. Ma to znaczenie między innymi przy skomplikowanych fryzurach wykonywanych z gliny. Sama charakteryzacja całego zespołu zajmuje ok. 3 do 4 godzin. Paradoks polega na tym, że efekt tak długiej pracy może zniknąć w ciągu kilkunastu minut.

Przepięknie wykonany bodypainting wytrzymuje na scenie, w zależności od tego, jaką kto ma dynamikę i na ile się spoci, maksymalnie piętnaście, dwadzieścia minut – wyjaśnia.

Pot, ruch i światło sprawiają, że farba zaczyna się rozmazywać. Dlatego w trakcie spektaklu bodypainting bywa uzupełniany elementami kostiumu lub scenografii imitującymi malowanie ciała. Tancerz przechodzi więc na scenie kolejną transformację. Kiedy tancerze są już pomalowani i widzą się w lustrze, zmienia się ich sposób patrzenia na siebie. – "Jest to rodzaj włożenia innej skóry, oni czują dodatkowy zastrzyk energii. Transformacja fizyczna i psychiczna postrzegania siebie" – dodaje.

"Kryptonim 27" Art Color Ballet/fot. Piotr Jaruga

1 / 5

"Kryptonim 27"

"Kryptonim 27" powstał z myślą o otwarciu Galerii Zdzisława Beksińskiego w Nowohuckim Centrum Kultury. Pomysł pojawił się dość nieoczekiwanie, a punktem wyjścia był warsztat bodypaintingu zorganizowany w pomieszczeniach NCK przeznaczonych do remontu. Przestrzeń okazała się na tyle interesująca, że artyści postanowili ją wykorzystać. Malowali ściany, pracowali ze światłem, dokumentowali efekty na zdjęciach i filmach. Ich działania obserwowali przedstawiciele NCK. Później pojawiła się propozycja przygotowania spektaklu na otwarcie Galerii Beksińskiego. Artystka nie chciała zrobić kolejnego przedstawienia, w którym reprodukcje obrazów Beksińskiego pojawiałyby się na ekranie w tle. Zamiast tego rozpoczęła wielomiesięczne poszukiwania. Sięgała nie tylko do malarstwa i fotografii. Czytała listy i opowiadania, oglądała rozmowy i materiały filmowe. Chodziło o dotarcie do warstw, których nie widać na pierwszy rzut oka, oglądając album z jego obrazami.

To jest w jakiś sposób moja refleksja na temat tego, w jaki sposób ja odbieram Beksińskiego, w jaki sposób to czuję, w jaki sposób to zinterpretowałam – mówi.

Spektakl trwa ok. godziny i dwudziestu minut. Materiału, który mógł się w nim znaleźć, było jednak znacznie więcej. Trzeba było selekcjonować i upraszczać, by widowisko pozostało czytelne dla widza.

Agnieszka Glińska/fot. Sylwia Paszkowska

Autor:

Sylwia Paszkowska

Komentarze (0)

Brak komentarzy

Kultura

Sport

Muzyka

Audycje

Podcasty

Kontakt

Ramówka

Studia nagraniowe

Ciało jako płótno. Art Color Balet i bodypainting

Ciało staje się płótnem

"Kryptonim 27"

Komentarze (0)

Dodaj komentarz

Najnowsze

"Lalka" po swojemu. Netflixowa wariacja dzieli widzów

JUBILEUSZOWE FORUM KULTURY WRAŻLIWEJ

Rusza jubileuszowa Talia. Na scenie znane nazwiska

Tarnów chce odbudować część zamku Tarnowskich. Najpierw archeolodzy zajrzą pod ziemię