Przemysł był kontynuatorem polityki ojca i stryja (Przemysła I i Bolesława Pobożnego). Przejął po nich dobrze funkcjonujący aparat urzędniczy. Popierał osadnictwo na prawie niemieckim oraz miasta. Ścisłe stosunki utrzymywał z wybitnym metropolitą gnieźnieńskim Jakubem Świnką, co w znacznej mierze przyczyniło się do odnowienia Królestwa Polskiego. Królestwo miało dzielnicowy, wielkopolski charakter w sensie terytorialnym i tak było postrzegane przez sąsiadów, ale jego fundament ideowy miał niewątpliwie wymiar i sens uniwersalny, ogólnopolski. Jan Długosz w dwa wieki później tak ocenił role dziejową króla:
„Był mężem, którego naród polski przez wszystkie następne pokolenia i wieki winien sławić i wynosić w największych pochwałach jako tego, który ten naród wyniszczony i bezsilny podniósł i uczynił panem sąsiednich krajów. Pierwszy wlał weń żywotność, która miała mu zapewnić powodzenie przez wiele wieków i dał światło za ciemnotę, wolność za niewolę, a smutek zamienił w radość…”
Przemysł II w : „Piastowie” - leksykon biograficzny, Kraków 1999 ( fragment)
