Dojmująca potrzeba miłości czyli rzecz o Sinéad O’Connor. Premiera w Teatrze Nowym Proxima

Mateusz Borkowski
Wczoraj 23:07 ( Edytowany Wczoraj 23:33 )

W gęstym od emocji i ściskającym za gardło spektaklu "Nasza mama Sinéad" na próżno szukać obrazoburczych scen, jest za to studium osoby straumatyzowanej i rozedrganej wewnętrznie, dorastającej w opresyjnym środowisku, nie godzącej się na niesprawiedliwości świata i, co najważniejsze, łaknącej tylko i aż być kochaną.

Fot. Aneta Suska/Teatr Nowy Proxima

Zaczęliśmy lepiej rozumieć Sinéad właściwie tuż przed jej śmiercią, na długo po rozliczeniach Kościoła w Irlandii, po ruchu #MeToo i Black Lives Matter, po tym jak zaczęliśmy - także w Polsce - mówić o aferach pedofilskich w Kościele czy zauważać rysy w nieskazitelnym pontyfikacie papieża Polaka.

Najpierw w 2021 roku wydano po polsku jej "Wspomnienia", a rok później przez festiwale filmowe przetoczył się dokument "Nothing Compares". Trochę za późno, bo w lipcu 2023 nadeszła informacja o jej śmierci.

Prawie trzy lata później Katarzyna Chlebny w wyreżyserowanej sztuce swojego autorstwa daje Sinéad głos i robi to w sposób, o ile to tylko możliwe, jak najbardziej subtelny i daleki od łatwych rozwiązań. Kto jednak oczekuje powtórki z "Kory. Boskiej", gdzie całą sobą była Korą czy "Kruchości wodoru. Demarczyk", nie znajdzie tego w tym spektaklu.

Zamiast ogolonej głowy Chlebny nosi skrywającą włosy czerwoną czapkę typu beanie, nie imituje irlandzkiej artystki, ale obdarza ją swoim człowieczeństwem, kiedy ta przyjmuje ciosy prosto w brzuch od swojej matki (świetna Marta Bizoń), werbalne poniżenia od przemocowego Prince’a (doskonały w tej roli Igor Widomski) czy „dobre” rady starego wygi dotyczące funkcjonowania w show-biznesie (Dominik Nowak). Sumieniem przypominającym o krzywdach wyrządzanych irlandzkim i nie tylko dzieciom, i nieszczęściach związanych z niechcianymi ciążami jest grupa występująca pod zbiorową nazwą „dzieci ze studni”, wśród nich wyróżniające się Barbara Frencer i Brygida Ponikiewska.

Zapuszczony basen, przejmująca kołysanka

O ile Chlebny nie stara się imitować wprost swojej bohaterki, to wykonując jej piosenki, w tym słynne "Nothing Compares 2 U", wokalnie, niczym kameleon upodabnia się do oryginału, śpiewając z charakterystyczną dla Irlandki manierą. Zdecydowanie sprawdza się w spektaklu scenografia autorstwa Łukasza Błażejewskiego, z zapuszczonym basenem na czele, z którego wypełzają „abortowane płody”. Obok piosenek znanych z repertuaru Sinéad, na uwagę zwracają także inne przeboje związane z opowiadaną historią – brawurowo wykonany "Purple Rain" Prince’a, "House of the Rising Sun" czy przejmująca kołysanka "Dear Jessie" z repertuary Madonny, cynicznej skandalistki, która nie tylko wyszła obronną ręką ze swoich skandali o podłożu religijnym, ale także osoby, która celowo nie wsparła Sinéad po jej pamiętnym występie w Saturday Night Live.

Chlebny dobrze eksponuje bunt swojej bohaterki przeciwko wykorzystywaniu seksualnemu dzieci w Irlandii oraz rasizmowi, klasizmowi i seksizmowi, które trawiły i trawią branżę muzyczną. Jest więc potrzeba bohaterki zadośćuczynienia i akceptacji ze strony Kościoła i społeczeństwa oraz potrzeba bycia zwyczajnie wysłuchaną ("Thank You for Hearing Me").

Jednak na plan pierwszy wysuwa się przede wszystkim dojmująca potrzeba miłości – najpierw od przemocowej matki, a następnie od swojego syna (Jakub Kowalski).

"Nasza mama Sinéad" może i trwa zbyt długo (120 minut bez przerwy) i ma się wrażenie, że kończy się co najmniej dwa razy, ale za to prawdziwie dotyka i pozwala wysłuchać skomplikowanej i poranionej duszy Irlandki. Niech więc Katarzyna Chlebny dalej sięga po historie kobiet, które warto opowiadać, bo w tym nie ma sobie równych nie tylko w Krakowie.

Cała recenzja Mateusza Borkowskiego do przeczytania TUTAJ.

Źródło: opracowanie własne

Autor:

Mateusz Borkowski

Opracowanie:

Renata Radłowska

Komentarze (0)

Brak komentarzy

Najnowsze

Skontaktuj się z Radiem Kraków - czekamy na opinie naszych Słuchaczy

Pod każdym materiałem na naszej stronie dostępny jest przycisk, dzięki któremu możecie Państwo wysyłać maile z opiniami. Wszystkie będą skrupulatnie czytane i nie pozostaną bez reakcji.

Opinie można wysyłać też bezpośrednio na adres [email protected]

Zapraszamy również do kontaktu z nami poprzez SMS - 4080, telefonicznie (12 200 33 33 – antena,12 630 60 00 – recepcja), a także na nasz profil na Facebooku oraz Twitterze

Kultura

Sport

Muzyka

Audycje

Podcasty

Kontakt

Ramówka

Studia nagraniowe

Dojmująca potrzeba miłości czyli rzecz o Sinéad O’Connor. Premiera w Teatrze Nowym Proxima

Zapuszczony basen, przejmująca kołysanka

Komentarze (0)

Dodaj komentarz

Najnowsze