Olek Mincer tak pisze o spektkalu:
Pokazujemy wojenny dorobek Gebirtiga, szeroko znanego ze swego przedwojennego repertuaru, często wesołych i melancholijnych piosenek. Ponieważ w większości przypadków brakuje oryginalnej muzyki wojennych tekstów, staraliśmy się, idąc śladem innych twórców, znaleźć odpowiednią formę, aby one odżyły. Zachowaliśmy jak najbardziej precyzyjną chronologię utworów, bo każda z piosenek jest wpisana w konkretny okres okupacji. Sytuacja z jej początków była inna niż w rok później czy przed samą śmiercią poety. Początkowy smutek przechodzi w zawód i rozpacz, później w rezygnację i ból. Ale często jest też nadzieja, tęsknota i chęć przekazania radości umęczonym ludziom, odrobinę beztroski dla najmłodszych mieszkańców krakowskiego getta czy Łagiewnik. W czasie przedstawienia wyświetlamy zdjęcia obrazów Abrahama Neumanna, uznanego w Polsce i Europie pejzażysty, wykładowcy malarstwa w Akademii Sztuk Pięknych i Wzornictwa Bezalel w Palestynie.
Nicią przewodnią spektaklu jest opowieść trzeciego bohatera naszej historii, języka żydowskiego – jidysz, Mame Łuszn – języka matki, także ofiary Zagłady. Pomagają mu dwaj zagubieni klezmerzy-aktorzy wplątani w sceniczny rytuał oblucji. Fundamentalne znaczenie ma dla nas gościnność krakowskiego Teatru BARAKAH, bez którego nie moglibyśmy zrobić tego spektaklu, w wymarzonej przez nas formie.
Premiera spektkalu "Zun, Zun, Zang..." dziś i jutro (04. i 05. czerwca) o 19:00 w Teatrze Barakah przy Paulińskiej 28 w Krakowie.
TWÓRCY:
Olek Mincer – śpiewający aktor i reżyser. Urodzony we Lwowie, zdał aktorski egzamin eksternistyczny w 1981 roku po ukończeniu Studium Państwowego Teatru Żydowskiego w Warszawie. W Rzymie, gdzie mieszka od 1984 roku, ukończył Studio Dramatu – Alessandro Fersen. Wyreżyserował m.in. monodramy: „Ostatni Demon”, „Dom z ulicy Ptasiej” oraz muzyczne przedstawienie „Purim-Shpil” z Enrico Finkiem i Monicą Demuru. Zagrał w wielu spektaklch i wystąpił w wielu filmach. Nagrał płytę „Tzèmach Niggun” do muzyki Corrada Fantoniego. Założyciel Stowarzyszenie Trykot-Teatr Polski z Rzymu. Jest teatroterapeutą oraz instruktorem ćwiczeń Alexandra Lowena.
Riccardo Battisti – muzyk, aranżer. Pomimo dyplomu magistra inżyniera, woli grać na akordeonie (a czasem na gitarze), najczęściej muzykę “world” i improwizacje. Był nauczycielem akordeonu przy rzymskiej szkole Scuola di Musica “CIAC” i Officine Musicali Garbatella. Grał z włoskimi grupami folkowymi i wieloetnicznymi. Od lat zajmuje się muzyką klezmerską i bierze udział w koncertach oraz przedstawieniach teatralnych. Jest autorem piosenek i kompozycji muzycznych, także eksperymentalnych w dziedzinie lustrzanej intersekcjonalności.
Yosuke Taki – malarz, artysta wizualny, pisarz. Pochodzi z Tokio, od 1988 żyje i pracuje we Włoszech. Długoletnie doświadczenia malarskie i teatralne uzupełnia eseistyką (w Japonii wydał dwie książki: „Achille Castiglioni – il design jako poszukiwanie wolności” i „Okowy (nie) widoczne – sztuka Samuela Beckett‘a a historia”. We Włoszech publikuje artykuły na temat Japonii, tłumaczy, organizuje wystawy oraz “szkołę wędrowną” przybliżającą artystycznej młodzieży japońskiej prace włoskich aktywistów ekologicznych i zdrowia psychicznego.