Czy przedmioty mogą pamiętać?

Justyna Nowicka
Dzisiaj 14:01 ( Edytowany Dzisiaj 14:42 )

„Martwe natury” Elsy Revcolevschi są intymną, sceniczną medytacją nad pamięcią zapisaną w rzeczach, rodzinnych pamiątkach i miejscach. Premiera 27 marca na Nowej Scenie Narodowego Starego Teatru.

fot. NST

Spektakl jest osobistą podróżą do korzeni własnej rodziny, to opowieść utkana ze wspomnień i przedmiotów zbieranych przez pokolenia. Revcolevschi pyta, jaki rodzaj pamięci wytwarzają przedmioty, jak stają się śladem, relikwią lub „martwą naturą”. Co my jako jednostki robimy z pamięcią, jak ją zawłaszczamy i wytwarzamy na nowo?
W spektaklu pamięć indywidualna i zbiorowa przemieszcza się między tym, co prywatne i tym co publiczne, tym, co skrywane i tym, co odgórnie narzucane, tym, co nie wypada i tym, co politycznie poprawne.
Inspiracją do scenicznej opowieści są m.in. pisma Racheli Auerbach i Imre Kertésza – autorów, którzy pokazują, że pamięć nie jest czymś trwałym, lecz przestrzenią, w której nieustannie spotykają się rzeczy, ludzie i historie.

Inspiracją do napisania historii stała się przestrzeń łódzkiego Grand Hotelu, który reżyserka odwiedziła podczas swojej wizyty studyjnej. Hotel ten przez lata był tłem różnych narracji, miejscem, które przed wojną uosabiało ostentacyjny luksus, a podczas okupacji zostało zarekwirowane i odwiedzane przez nazistowskich dygnitarzy. Po wojnie, wedle niektórych świadków, Grand Hotel stał się kabaretem, dostarczając bywalcom niejednoznacznych przyjemności, aż do chwili, gdy jego urok odkrył przemysł kinowy. Od obrazów Davida Lyncha po “Zimną wojnę”, każdy film nadawał mu nową tożsamość. Był świadkiem zmieniających się reżimów, przesiąkł opowieściami i spojrzeniami. Wciąż poddawał się kolejnym przeobrażeniom.
Elsa Revcolevschi jest francuską reżyserką o polsko-żydowskich korzeniach. Ukończyła w tym roku wydział reżyserii w państwowej szkole teatralnej przy francuskim Narodowym Teatrze w Strasbourgu (TNS). To jedyna szkoła posiadająca taki wydział we Francji. Jest również absolwentką literaturoznawstwa na Université Paris X Nanterre. Artystka była asystentką m.in. Lorraine de Sagazan, współpracowała także z Julienem Gosselin.
PRAPREMIERA: 27 marca 2026 roku, Nowa Scena Narodowego Starego Teatru im. H. Modrzejewskiej w KrakowieObsada:Bogumi

ła Bajor, Lidia Duda, Natalia Kaja Chmielewska, Karolina Staniec
Twórczynie i twórcy:Elsa
Revcolevschi – scenariusz i reżyseria
Louison Ryser – dramaturgia
Salomé Vandendriessche – scenografia i kostiumy
Aleksandra Rudnicka, Monika Lichowska-Płonka, Jakub Guzik – tłumaczenie prób
Łukasz Musiał – przekład scenariusza
Monika Stolarska – reżyseria świateł
Julek Płoski – muzyka
Łukasz Zaleski – asystent reżyserki
Grzegorz Hojdys – asystent scenografa
Krzysztof Sokołowski – inspicjent

Koproducentem spektaklu jest Instytut Adama Mickiewicza.
Elsa Revcolevschi otrzymała wsparcie finansowe w ramach francuskiego programu Jeune Theatre National.

Autor:

Justyna Nowicka

Komentarze (0)

Brak komentarzy

Najnowsze

Skontaktuj się z Radiem Kraków - czekamy na opinie naszych Słuchaczy

Pod każdym materiałem na naszej stronie dostępny jest przycisk, dzięki któremu możecie Państwo wysyłać maile z opiniami. Wszystkie będą skrupulatnie czytane i nie pozostaną bez reakcji.

Opinie można wysyłać też bezpośrednio na adres [email protected]

Zapraszamy również do kontaktu z nami poprzez SMS - 4080, telefonicznie (12 200 33 33 – antena,12 630 60 00 – recepcja), a także na nasz profil na Facebooku oraz Twitterze

Kultura

Sport

Muzyka

Audycje

Podcasty

Kontakt

Ramówka

Studia nagraniowe

Czy przedmioty mogą pamiętać?

Komentarze (0)

Dodaj komentarz

Najnowsze

Przejmująca historia braci Kupców w oświęcimskim muzeum

„Matka Boża zza drutów” i inne pamiątki. Poruszająca historia braci Kupców już teraz w Muzeum

Nie test, tylko życie. Mistrzostwa pierwszej pomocy w Starym Sączu

Trzmiel się nie czai, nie skrada gdzieś z cicha. Trzmiela z daleka widać i słychać

Dotknąć nauki. Ryglicka SOWA przyciąga tłumy

Czy Modrzejówka wróci do życia? Mieszkańcy walczą

Mortgage w UK bez historii kredytowej – czy to możliwe?