Instytut Architektury i Goethe Institut w Krakowie zapraszają na kolejną odsłonę cyklu ELEMENTY ARCHITEKTURY.
Program spotkań, zatytułowany tym razem "Budowanie a katastrofa klimatu", proponuje diagnozowanie związków architektury z kryzysem klimatycznym. Głos zabiorą eksperci i ekspertki, którzy rozumieją, że tylko architektura i urbanistyka oparta na fundamencie opieki, uznająca współzależność gospodarki i ekosystemów, może przyczynić się do naprawy środowisk, w których ludzie żyją i będą żyć .
Zaproszenie do cyklu przyjęli praktycy i teoretycy architektury, których działania mogą stać się punktem wyjścia do zmian. Zaprezentują strategie, postulaty czy rozwiązania projektowe, które można zastosować w warunkach jeszcze obowiązującego systemu.
Autorzy i autorki cyklu z Instytutu Architektury piszą: „Nie mówimy już o zapobieganiu kryzysowi klimatycznemu – to stało się naszą rzeczywistością. Zamiast tego potrzebujemy głębokiej ekologii, czyli wniknięcia w źródło naszych kłopotów i znalezienia rozwiązań łagodzących niekorzystne zmiany klimatyczne, z którymi mamy do czynienia. Potrzebujemy architektury i urbanistyki, które mogą zregenerować zniszczone ekosystemy. Szukamy architektury opartej na wartościach, która poprowadzi nas w kierunku stworzenia bardziej symbiotycznej i współczującej cywilizacji”.
WYKŁADY:12.10.2022
, godz. 18.30 Goethe Institut w Krakowie, ul. Podgórska 34
Wykład grupy projektowej Centrala: HUMIDIUM
W koncepcji czterech żywiołów Empedoklesa (V w. p.n.e) Humidium to zmienność wynikająca z mieszania się wody i powietrza. Centrala stara się rozpoznać jakie możliwości daje traktowanie wilgoci jako komponentu architektury, wnętrz i przestrzeni publicznych. Wierzy, że kluczowe jest uwzględnienie w projektowaniu termodynamicznych zależności pomiędzy formami życia i trwania. Ujawnianie dynamiki pływów i ich zakłóceń, odciąga od jedynie wzrokowego rozpoznawania obiektów i jest działaniem na rzecz „ładu termicznego”. Wzmacnianie zjawisk przyrodniczych umożliwia Centrali tworzenie „rzemieślniczych mikroklimatów”, enklaw w coraz bardziej niespokojnej atmosferze.
Centrala to studio architektoniczne proponujące możliwe scenariusze przyszłości. Architekci – Małgorzata Kuciewicz i Simone De Iacobis – tworzą projekty na podstawie autorskich odczytań komponentów przyrodniczych w modernizmie. Popularyzatorzy domu Zofii i Oskara Hansenów w Szuminie (od 2013), dorobku Jacka Damięckiego (od 2014), zespołu sportowego Warszawianka, zaprojektowanego w Zakładach Artystyczno-Badawczych ASP (od 2016) oraz projektów Aliny Scholtz (od 2019). Obecnie pracują nad rekonstrukcją hydrobotaniki w architekturze. Współautorzy wystaw: Amplifikacja natury w Pawilonie Polskim na La Biennale di Venezia 2018 (kuratorka Anna Ptak) czy Dom odziany. Dostrajanie się do sezonowej wyobraźni na London Design Biennale 2021 (kuratorka Aleksandra Kędziorek, obiekty artystyczne Alicja Bielawska). Od 2017 roku współpracują z Charkowską Szkołą Architektury, prowadząc autorskie warsztaty dotyczące architektury osadzonej w zjawiskach planetarnych.
19.10.2022, godz. 18.30 Goethe Institut w Krakowie ul. Podgórska 34
Wykład: Kacper Kępiński Architektura regeneratywna
Zrównoważone budownictwo przez lata utożsamiano z ekologią i szansą na lepsze środowisko miejskie. W obliczu katastrofy klimatu, architektura która nie szkodzi, to jednak za mało. Poza ograniczaniem negatywnego wpływu budowania na klimat, konieczne jest poszukiwanie dróg naprawy szkód, które już zostały wyrządzone. Od upraw morskich alg i ruderalną zieleń, przez projektowanie miejskich mikroklimatów, po przykłady ponownego użytku elementów budynków i całych dzielnic, architektura w niemal każdej skali ma potencjał kształtowania przestrzeni, które mogą mieć pozytywny wpływ na bioróżnorodność, klimat czy krajobraz. Rozwiązania, które mają potencjał regeneracyjny już istnieją, czy jednak jest dla nich miejsce na skomercjalizowanym rynku budowlanym?
Kacper Kępiński – architekt, krytyk architektury, kurator wystaw architektonicznych. Obecnie Kierownik Działu Projektów Zewnętrznych i Wystaw w Narodowym Instytucie Architektury i Urbanistyki. Współzałożyciel stowarzyszenia Przestrzeń-Ludzie-Miasto oraz członek rady Fundacji Instytut Architektury. Współkurator wystawy Przekroje w Muzeum Narodowym w Krakowie, oraz wystawy Antropocen pokazywanej obecnie w pawilonie Zodiak w Warszawie.
24.10.2022, godz. 18, online, FB Instytutu Architektury https://www.facebook.com/architekturyWyk
ład: Rosario Talevi Climate Care, Floating University. Theory and Practice on a Nature-culture Learning Site
/ Troska Klimatyczna, Floating University
Teoria i praktyka w miejscu uczenia się przyrody i kultury
Podczas wykładu Rosario Talevi przedstawi przypadek Pływającego Uniwersytetu, miejsca nauki Natureculture usytuowanego w części infrastruktury technicznej – niecki deszczowej, która jest częścią miejskiego systemu kanalizacji w Berlinie – oraz Climate Care, festiwalu poświęconego teorii i praktyce na styku wyzwań klimatycznych, etyki opieki i humanistyki środowiskowej. Program wyłaniający się z warunków pogodowych na miejscu jest wynikiem głębokiego współżycia z wybudowaną infrastrukturą wodną kulturą ludzką i wielogatunkowymi warstwami. To nienaturalne naturalne miejsce jest złożone i sugestywne, a działanie jako jej opiekunowie niesie ze sobą wiele pytań, na które mamy nadzieję odpowiedzieć: Jak zachować przestrzeń i miejsca dla złożoności naszego czasu? Jak szukamy, tworzymy i wdrażamy planetarne sojusze na lokalnie skomplikowanym miejscu?
Rosario Talevi jest mieszkającą w Berlinie architektką, kuratorką, redaktorką i edukatorką zainteresowaną krytyczną praktyką przestrzenną, transformacyjną pedagogiką i feministyczną przyszłością. W latach 2019-2022 współprowadziła Floating University, gdzie obecnie jest kuratorką programu Urban Practice oraz festiwalu Climate Care. Rosario jest członkinią-założycielką Soft Agency, diasporycznej grupy architektek, artystek, kuratorek, badaczek i pisarek zajmujących się praktykami przestrzennymi. Obecnie jest stypendystką w Thomas Mann Haus w Los Angeles w Kalifornii. Samotna matka Florentiny Talevi (ur. 2003).
21.11.2022, godz. 18.30, Goethe Institut w Krakowie, ul. Podgórska 34
Wykład: Daniel A Barber Praktyki cieplne
Daniel Barber zajmie się w swoim wykładzie tematem cieplnej regulacji temperatury w budynkach za pomocą metod nie wymagających podłączenia do prądu. Pokaże, w jaki sposób wiodący architekci XX wieku włączyli do swoich projektów strategie związane z klimatem i przeanalizuje, jak regionalne podejścia do adaptacji klimatu były niezbędne dla rozwoju nowoczesnej architektury. Koncentrując się na okresie otaczającym II wojnę światową — zanim klimatyzacja zasilana paliwami kopalnymi stała się powszechnie dostępna — Daniel Barber przedstawi żywą i dynamiczną dyskusję architektoniczną dotyczącą projektowania, materiałów i systemów zacieniających jako środków kontroli klimatu we wnętrzach. Przyglądnie się projektom znanych architektów, takich jak Richard Neutra, Le Corbusier, Lúcio Costa, Mies van der Rohe i Skidmore, Owings i Merrill, oraz pracom architektów zorientowanych na klimat, takich jak MMM Roberto, Olgyay i Olgyay, i Cliff May. Barber pokaże, w jaki sposób ten nowatorski rodzaj mediów środowiskowych katalizował nowe sposoby myślenia o klimacie i projektowaniu architektonicznym, a także zada pytanie o to, co z praktyk mistrzów modernizmu można zaadaptować dzisiaj w kontekście katastrofy klimatycznej.
Daniel A. Barber: obecnie wykłada na Szkole Architektury Uniwersytetu Technologicznego w Sydney. wcześniej profesor nadzwyczajny na wydziale architektury oraz przewodniczący Graduate Group in Architecture (program doktorancki) na University of Pennsylvania Stuart Weitzman School of Design. Jego zainteresowania badawcze skupiają się wokół dwóch głównych trajektorii: pierwsza obejmuje rewizyjną historię modernizmu architektonicznego w kontekście problemów ekologicznych; druga koncentruje się na tworzeniu ram teoretycznych pomocnych dla architektów i innych osób angażujących się w rozwiązywanie kryzysu klimatycznego. Opublikował książkę Modern Architecture and Climate. Design before Air Conditioning (Princeton University Press, 2020)
jn/mat.prasowe