ROK 1846. We wszystkich trzech zaborach już od lat 30. XIX wieku działali emisariusze Centralizacji Towarzystwa Demokratycznego Polskiego, którzy czynili intensywne przygotowania do ogólnonarodowego i trójzaborowego pwostania9…) Punktem wyjścia miało być opublikowanie powstańczego manifestu, który by przekazywał chłopom ziemię przez nich użytkowaną, a jednocześnie likwidował pańszczyznę i inne powinności chłopa na rzecz dworu. Uwłaszczeni chłopi mieli kuć kosy i stawać w szeregach powstańczych”
Termin powstania został ustalony na 21 lutego 1846 roku. Na stolicę insurekcyjną wybrany został Kraków
22 lutego Rząd Narodowy Rzeczypospolitej Polskiej do którego weszli: Jan Tyssowski, Aleksander Grzegorzewski, Ludwik Gorzkowski i Karol Rogawski wydał w Krakowie manifest do narodu „… Jest nas dwadzieścia milionów, powstańmy razem, jak mąż jeden, a potęgi naszej żadna nie przemoże siła, będzie nam wolność, jakiej dotąd nie było na ziemi; wywalczymy sobie skład społeczeństwa, w którym każdy podług zasług i zdolności z dóbr ziemskich będzie mógł użytkować, a przywilej żaden i pod żadnym kształtem mieć nie będzie miejsca; w którym każdy Polak znajdzie zabezpieczenie dla siebie, dla żony i dzieci swoich, w którem upośledzony od przyrodzenia na ciele lub na duszy znajdzie bez upokorzenia niechybną pomoc całego społeczeństwa, w którym ziemia, dzisiaj przez włościan warunkowo tylko posiadana, stanie się bezwarunkową ich posiadłością, ustaną czynsze, pańszczyzny i wszelkie tym podobne należytości bez żadnego wynagrodzenia, a poświęcenie się sprawie narodowej z bronią w ręku będzie wynagrodzone ziemią z dóbr narodowych.
»Polacy! Nie znamy odtąd między sobą żadnej różnicy, jesteśmy odtąd Braćmi, Synami jednej matki Ojczyzny, jednego Ojca Boga na niebie!...” (fragment)