|
|
Kraków 101.6 MHz
Kraków
101.6 MHz
Tarnów
101,0 MHz
Nowy Sącz
90,0 MHz
Zakopane
100,0 MHz
Andrychów
98,8 MHz
Gorlice
97,4 MHz
Krynica-Zdrój
102,1 MHz
Rabka-Zdrój
87,6 MHz
Szczawnica
90,0 MHz
|
Kontakt 4080 (SMS)
DZIEJE SIĘ COŚ W TWOJEJ OKOLICY?
SKONTAKTUJ SIĘ!
12 200 33 33 (antena)
12 630 60 00 (recepcja)
4080 (SMS)
500 202 323 (SMS i MMS)
redakcja@radiokrakow.pl
|
A
A
A

Bodo, król polskiego ekranu

Anna Mieszkowska
Bodo wśród gwiazd
Marginesy 2016

Bodo, któremu nowa popularność daje serial telewizyjny, jest tylko jednym z bohaterów książki Anny Mieszkowskiej, ale tez chyba najjaśniejszą gwiazdą tej historii najpopularniejszych aktorów, artystów i ulubieńców przedwojennej polskiej publiczności. Dla większości z nim wybuch drugiej wojny światowej oznaczał koniec kariery, wielu z nich widzowie nie zobaczyli na ekranach kin po 1945 roku. Eugeniusz Bodo nazywany wzorem przedwojennej elegancji,  w 1943 roku zginął w sowieckim łagrze. Jako Polaka ze szwajcarskim paszportem  podejrzewano go o szpiegostwo. Wcześniej dwa lata spędził w więzieniu w Moskwie, a przecież jeszcze w czterdziestym roku był z grupą Henryka Warsa w Rosji na występach.
Przedwojenni widzowie zapamiętali go przede wszystkim z licznych filmowych ról, z przebojów śpiewanych w tych filmach, a w Warszawie znany był również jako artysta kabaretowy. Uważany za eleganckiego dżentelmena, ogłoszony w 1933 roku "królem polskiego ekranu", był również obecny w życiu towarzyskim stolicy, w gazetach pojawiały się reportaże z jego prywatnego życia, miłosnych przygód i ekscentrycznych przyjaźni.
Ale książka Anny Mieszkowskiej to historia kilkunastu przedwojennych gwiazd m. in. Hanki Ordonównej, Stefci Górskiej, Antoniego Żabczyńskiego czy Adolfa Dymszy. Jak pisze autorka: „Zależy mi na utrwaleniu pamięci o tamtych latach, tamtych ludziach. Niech przemówią zostawione przez nich dokumenty i listy, scenariusze programów artystycznych i radiowych audycji literackich. Niech przypomną bohaterów tamtych lat ich fotografie, recenzje z występów, artykuły prasowe. Nic w sztuce nie jest tak krótkotrwałe jak teatr, a w teatrze – piosenka”
To opowieść o nieistniejącej Warszawie, jej artystycznym życiu, ludziach, dla których najważniejszy był mikrofon, scena  i ekran. Oprócz ciekawych, poruszających  wspomnień dostajemy kilkadziesiąt archiwalnych fotografii, plakatów, programów i prasowych artykułów. Wśród nich słynne zdjęcia Eugeniusza Bodo z jego najwierniejszym przyjacielem, dogiem arlekinem Sambo.

100%
0%