"Nadziejo, Chmuro, nie idź precz” pisała w wierszu „Ta nadzieja” Agnieszka Osiecka. W innym tekście, „Nadzieja, siostra dobrych snów”, Osiecka nazywała nadzieję „matką białych bzów, zawsze młodą jak wiosenny nów”. Te porównania wydają się być trafne, ponieważ nadzieja jest ulotna, trudna do uchwycenia, opisania i sprecyzowania. Jednak wierzymy, że przenosi góry i czyni cuda, podobnie jak wiara. Na pewno wielu osobom pomaga żyć, trwać w nieraz trudnym położeniu. Jest w stanie pomóc w procesach zdrowienia, wychodzenia z traum i dramatów. Takiej nadziei bardzo długo szukały nasze gościnie. Przez wiele lat trwały w związku z osobą nadużywającą alkoholu, ale znalazły siłę i nadzieję do walki o życie swoje i swoich bliskich. W te dwa oręża - siłę i nadzieję zaopatrzyły je grupy wsparcia Al-Anon. O tym, jak się zwycięża i wygrywa z alkoholizmem bliskiej osoby Wioletta Gawlik rozmawia z paniami Beatą i Grażyną.
