Leszek Długosz zmarł 23 marca tego roku. Aktor, literat, kompozytor, pianista, śpiewający poeta, legendarny artysta Piwnicy pod Baranami, publicysta, felietonista i… radiowiec.
Zmarłego artystę wspomina Bogdan Micek, dyrektor Piwnicy pod Baranami
- Poeta piszący, komponujący i śpiewający. Dzięki takim ludziom jak on, poezja urosła do sztuki wysokiej. Będzie brakowało jego charakterystycznego głosu. Były czasy jak tłumy przychodziły do Piwnicy na recitale Leszka Długosza - mówi w rozmowie z Radiem Kraków Bogdan Micek, dyrektor Piwnicy pod Baranami.
Leszek Długosz - aktor, literat, kompozytor, pianista, śpiewający poeta, legendarny artysta Piwnicy pod Baranami, publicysta, felietonista i… radiowiec.
Leszek Długosz – "zwyczajna" rozmowa…
Urodził się w 1941 roku w Zaklikowie, miasteczku w województwie podkarpackim. Tu ukończył szkołę podstawową i liceum, tu napisał też swoje pierwsze wiersze i piosenki. W 1959 roku zdał maturę i wyjechał na studia do Krakowa. W 1964 roku ukończył studia polonistyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim. W latach 1964 – 1966 studiował także na Wydziale Aktorskim PWST w Krakowie. Zadebiutował w 1964 roku w działającym przy Uniwersytecie Jagiellońskim, studenckim kabarecie, czyli Teatrzyku Piosenki Hefajstos. Rok później związał się z krakowską Piwnicą pod Baranami, której stał się przez kolejne dziesięć lat jednym z najbardziej rozpoznawalnych artystów. Od 1978 roku, po rozstaniu z kabaretem kontynuuje karierę piosenkarską i kompozytorską, wydaje kolejne tomiki poezji. Z własnymi recitalami występuje w całej Polsce, a także zagranicą m.in. w Austrii, Francji, Kanadzie, RFN, Szwecji, USA, we Włoszech. Publikuje w krajowej prasie swoje felietony, współpracuje z telewizją. W 2007 rok w wyborach parlamentarnych kandydował z ramienia PiS do senatu, ale nie uzyskał mandatu.
Osobnym ważnym rozdziałem w biografii Leszka Długosza jest jego współpraca z radiem, przede wszystkim z rozgłośnią radiową w Krakowie. Pierwsze nagrania dla Radia Kraków w latach 60. XX wieku związane były z różnymi programami przygotowanymi z Piwnicą pod Baranami. W latach 90. artysta był częstym gościem cyklicznej audycji Piwnicy, która ukazywała się do 1998 r. pod redakcją Jolanty Drużyńskiej. W tym czasie rozpoczął także stałą współpracę z krakowskim radiem. Powstały autorskie cykle artysty: „Zdaniem mojego pianina” i „Literatura według Leszka Długosza”. W 2007 roku powstaje, emitowana z kilkuletnią przerwą do dziś, audycja pt. „Przyjemności niedzieli”.
Od lat 80. XX wieku Leszek Długosz współpracował także z radiową reżyserką Romaną Bobrowską. W jej opracowaniu powstały programy poetycko-muzyczne z muzyką i tekstami Długosza: „Moi srebrnogłowi koledzy”, „Album krakowski - wszędzie”, „Arkusze pamięci”, słuchowisko z udziałem poety „Róże i chochoły”, także słuchowiska poetyckie na podstawie jego wierszy: „Niechby nad różą kto pochylony” czy „Po głosach, po śladach” z udziałem wybitnych aktorów m.in. Anny Polony, Jerzego Radziwiłowicza. Wybór wierszy Leszka Długosza w jego interpelacji ukazał się także na płycie wydanej przez Radio Kraków w 1997 roku ”Głosy poetów” w reżyserii Romany Bobrowskiej i w muzycznej oprawie Długosza.
W 2013 roku Leszek Długosz wydał swoje wspomnienia o legendarnym krakowskim kabarecie pt. "Pod Baranami. Ten szczęsny czas…" Poszerzone wydanie książki z podtytułem „sceny i obrazy z "życia piwnicznego" w Krakowie w latach 60. i 70. XX wieku” wydane zostało trzy lata później.
Artysta ma na swoim koncie wiele nagród, wyróżnień m.in. w 2006 roku odznaczony został Srebrnym Medalem "Zasłużony kulturze Gloria Artis" a w 2021 roku otrzymał z rąk prezydenta Andrzeja Dudy Order Orła Białego.
Leszek Długosz zmarł 23 marca w swoim domu w Krakowie, po walce z chorobą nowotworową. Miał 82 lata.
