Korony, jabłka, berła, płaszcz koronacyjny i 130 innych eksponatów – to wszystko składa się na wystawę „Niech żyje król! Koronacje Sasów na Wawelu”. Można ją oglądać od piątku (20 września) na Zamku Królewskim na Wawelu.
Nie byłoby tej wystawy, gdyby nie współpraca trzech instytucji - Zamku Królewskiego na Wawelu, Muzeum Narodowego w Warszawie oraz Państwowych Zbiorów Sztuki w Dreźnie. Dzięki niej udało się opowiedzieć o dwóch ostatnich koronacjach polskich królów z dynastii saskiej - Augusta II w 1697 roku i Augusta III w 1734. Ekspozycję urządzono w salach wawelskiego zamku, gdzie wydarzenia te miały miejsce.
Myślę, że ta wystawa doskonale obrazuje splendor Rzeczpospolitej i pokazuje jednocześnie te wyjątkowe wydarzenia, które miały miejsce w 1697 roku i ponad 30 lat później – konstytuowania się jej władz
– mówi Andrzej Betlej, dyrektor Zamku Królewskiego na Wawelu.
Dr Marius Winzeler, dyrektor Państwowych Zbiorów Sztuki w Dreźnie (Staatliche Kunstsammlungen Dresden) dodaje, że krakowska wystawa jest unikatowym przykładem bliskiej współpracy i wielkiego zaufania między placówkami muzealnymi z różnych państw - jej efektem jest prezentacja pamiątek nigdy nie pokazywanych razem w jednym miejscu.
Ciekawostką wawelskiej ekspozycji, zresztą jedną z wielu, jest to, że po raz pierwszy spotykają się na niej regalia koronacyjne Sasów przechowywane w Warszawie z futerałami do nich, znajdującymi się na co dzień w Dreźnie.
Naszym zamiarem było uruchomienie, poprzez statyczny pokaz eksponatów, wyobraźni naszych widzów do otworzenia spektaklu, który odbywał się na Wawelu od początku XIV wieku – był to spektakl z jednej strony powtarzalny, z drugiej strony za każdym razem był wyjątkowy w kostiumie swojej epoki. W tym przypadku reżyserami tego spektaklu są dwaj królowie z dynastii Wettinów - August II i August III”
– tłumaczy Marta Golik-Gryglas, współkuratorka wystawy (ze strony drezdeńskiej kuratorem jest dr Stefano Rinaldi).
Siedem opowieści
Na wystawę „Niech żyje król! Koronacje Sasów na Wawelu” składa się prawie 130 obiektów wyeksponowanych w dwóch przestrzeniach wawelskiej rezydencji, w tym sali Senatorskiej, najbardziej reprezentacyjnej na zamku. Sala ta była świadkiem bankietów wydanych po koronacji zarówno w 1697, jak i w 1734 roku. Opowieść ma siedem części odpowiadających etapom koronacji: elekcja, wjazd elekta do miasta, pogrzeb poprzednika, pielgrzymka na Skałkę, sakra królewska, uczta, hołd mieszkańców na Rynku.
Zwiedzający zobaczą m.in. część drezdeńskiej kolekcji sreber, naturalnych rozmiarów figurę Augusta II w stroju koronacyjnym pokazywaną na co dzień w zbrojowni mieszczącej się w Zamku Rezydencjalnym w Dreźnie, a także komplet insygniów koronacyjnych: koron, bereł i jabłek Augusta III i Marii Józefy, ze zbiorów Muzeum Narodowego w Warszawie.
Opowieść o polskim ceremoniale koronacyjnym będzie do zobaczenia, i posłuchania, do 9 lutego 2025 przyszłego roku.
Galeria zdjęć
