Pomost między terapią, a życiem na zewnątrz

“Narkomana się tworzy – w domu, szkole, uczelni, na podwórku i na kolonii, słowem wszędzie. Lepi się go z cudownej materii dziecięcej naiwności, chęci poznania świata, wrażliwości uczuć, porywów serca, najskrytszych tajemnic i szczerych łez” – to słowa Marka Kotańskiego, psychologa, terapeuty, twórcy m.in. Monaru i Markotu. On uwierzył, że nikt nie jest stracony na zawsze. W Małopolskim Zespole Hosteli Socjalno-Readaptacyjnych MONAR osoby uzależnione od narkotyków stawiają pierwsze kroki w nowym - czystym życiu oraz na nowo uczą się pełnić role społeczne. O działalności tych placówek Wioletta Gawlik rozmawia z Joanną Luberdą - dyrektor Małopolskiego Zespołu Hosteli Socjalno-Readaptacyjnych MONAR oraz mieszkańcami hostelu - Damianem i Adamem.