Pojęcie "pracoholizm" jest wciąż niejednoznaczne. Jeden z pierwszych badaczy dr Bryan Robinson określił je jako "zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne, przejawiające się przymuszaniem samego siebie do pracy, niemożnością regulowania własnych nawyków związanych z pracą i nadmiernym zaangażowaniem w nią, aż do zaniedbania innych głównych czynności życiowych". Audycja została wyróżniona w konkursie dla dziennikarzy pt. "Uzależnienie XXI wieku"
Posłuchaj wypowiedzi
Obecnie zagrożenie pracoholizmem dotyka kobiety i mężczyzn w zbliżonym stopniu.
Najwiekszy odsetek zagrożonych uzależnieniem od pracy odnotowano wśród kadry kierowniczej i specjalistów z wyższym wykształceniem. Pracoholik to osoba, która, mówiąc o sobie, opowiada najczęściej o tym co robi. Nie wspomina o tym, jaka jest. Określa siebie przede wszystkim przez pryzmat pracy i sukcesów zawodowych. Ale paradoksalnie - pracoholikowi nie udaje sie być kreatywnym i błyskotliwym, jego pomysły są sztywne i mało nowatorskie. Długość i intensywność jego pracy odbijają się na efektywności i świeżości myslenia. Utrata pracy jest dla takiej osboy dramatem, źdódłem wielkiego niepokoju, powodem do pogardy dla samego siebie, nisiek samooceny, problemów z odnalezieniem tożsamości. Efekt jest zbliżony do tzw. efektu odstawienia w alkoholizmie.
Pracoholizm, jak każde uzależnienie, wymaga leczenia. Jeśli niepokoją Cię Twoje zachowania możesz skorzystać z Telefonu Zaufania: 801 889 880
Telefon jest czynny codziennie w godz. 17.00 - 22.00
O pracoholizmie Katarzyna Pelc rozmawia z dr Dianą Malinowską - z Pracowni Psychologii Emocji i Motywacji UJ, która prowadzi badania nad zjawiskiem pracoholizmu wśród polskich menedżerów.
Audycja dziennikarki Radia Kraków Katarzymy Pelc została nagrodzona wyróżnieniem honorowym w konkursie Fundacji Inspiratornia pt. „Uzależnienia XXI wieku”.
