"Pierwszomajowa noc stała się dla naszej rodziny nocą grozy, rozpaczy, nieszczęścia, spłonął nasz dom. Ogień strawił najcenniejsze pamiątki, rzeczy osobiste, dokumenty, gromadzone przez lata eksponaty związane z historią Tatarów w Polsce. Utraciliśmy to, co materialne. Jako rodzina przeżywamy wielką tragedię. Tatarska Jurta była naszym domem, ale też miejscem pracy. Stworzenie Tatarskiej Jurty było spełnieniem marzeń i wyrazem pasji. Zawsze staraliśmy się, aby każdy, kto przybywa do Kruszynian — do nas, czuł się jak dawno niewidziany członek rodziny. To był dom bez barier, dom otwarty na drugiego człowieka, inne kultury i nacje - czytamy w oświadczeniu rodziny Bogdanowiczów. Magazyn "Na wschód od zachodu" apeluje, by pamiętać o polskich Tatarach w Kruszynianach.
