"Nie idź za mną bo nie umiem prowadzić. Nie idź przede mną bo mogę za Tobą nie nadążyć. Idź obok mnie i bądź moim przyjacielem." - A.Camus. Każdy człowiek ma w sobie wystarczające zasoby, aby poradzić sobie ze swoim problemem.
Posłuchaj wypowiedzi
Choć coaching został zaprojektowany głównie z myślą o sportowcach oraz tak zwanych korporacyjnych atletach, jego specyfika sprawia, że wydaje się być sposobem wspierania rozwoju idealnie dopasowanym do potrzeb osób z fizyczną niepełnosprawnością. Może być zatem znakomitym narzędziem podnoszenia jakości życia tych osób. Co ciekawe, pomimo tego brakuje badań na ten temat. Można więc powiedzieć, że o ile psychologia coachingu jest dziedziną bardzo młodą (jej wiek można określić na 10 – 15 lat), to psychologia coachingu osób z fizyczną niepełnosprawnością pozostaje nowym obszarem do odkrycia. Badania prowadzone w Instytucie Psychologii Stosowanej UJ są jedną z pierwszych prób wykorzystania coachingu - metody wspierania rozwoju stosowanej przede wszystkim w biznesie - w odniesieniu do osób z fizyczną niepełnosprawnością.
Posłuchaj wypowiedzi
W ramach projektu osoba z orzeczeniem o fizycznej niepełnosprawności przechodzi 6 godzinnych sesji coachingowych, podczas których pracuje nad realizacją ważnych dla niej celów. Często są to cele związane z pracą, z poszukiwaniem partnera/partnerki, czy z pewnością siebie (za którą najczęściej stoi kwestia samooceny). Sesje odbywają się w budynku Wydziału Zarządzania i Komunikacji Społecznej UJ na Ruczaju. Jest też możliwy udział w grupie kontrolnej - polega on na tym, że uczestnik wypełnia dwa razy kwestionariusze (w odstępie ok. 2 miesięcy).
Informacje o projekcie znajdują się też na stronie: https://www.pelniazycia.net/coaching-on
Autorem badań jest Maciej Pasowicz z którym rozmawiała Ewa Szkurłat
